Այսօր

Մեծ հաղթանակները գտնվում են մեր վախերից այն կողմ. ուսանողուհին՝ արտերկրում սովորելու իր փորձի մասին

  05 Ապրիլ 2021  396 դիտում
Մեծ հաղթանակները գտնվում են մեր վախերից այն կողմ. ուսանողուհին՝ արտերկրում սովորելու իր փորձի մասին

Շուշանիկ Գալոյանը էրազմուսի շարժունության ծրագրի մասնակից է: Եվրասիա միջազգային համալսարանի ուսանողուհին 2016-2017 ուսումնական տարում փոխանակման ծրագրով սովորել է Չեխիայի Մասարիկ համալսարանում:

Erit.am–ը զրուցել է Շուշանիկի հետ՝ արտերկրում ուսումնառության, Հայաստանի և Չեխիայի կրթական համակարգերի նմանությունների և առանձնահատկությունների մասին:

- Ինչո՞ւ որոշեցիք ընտրել հենց Չեխիան:

-Տեսակով բավականին ակտիվ լինելով՝ մասնակցել եմ բազմաթիվ ծրագրերի, և այս ամենի հետ մեկտեղ եկավ մի պահ, որ հասկացա՝ հետագա մասնագիտական կատարելագործմանս համար անհրաժեշտ է նաև ուսումնասիրել արտերկրի կրթական համակարգը: Այդ նպատակով բալակավրիատի չորրորդ կուրսում որոշեցի դիմել Էրազմուս+ փոխանակման ծրագրին: Իրականում ողջ գործընթացը սկսել էի Լեհաստան մեկնելու ցանկությամբ, բայց երբ եկավ փաստաթղթերն ուղարկելու պահը, չգիտես ինչու, ներքին ձայնս հուշեց՝ դիմել նաև Չեխիայի բուհեր: Փետրվար ամսին նախ պատասխան ստացա Լեհաստանից, որտեղ ընդհունվել էի պահուստային տարբերակով, իսկ արդեն մայիսին հրավեր եկավ Չեխիայի Հանրապետության Մասարիկ համալսարանից: Հետադարձ հայացք գցելով՝ հիմա հասկանում եմ, որ իմ պարագայում, երևի թե, երկիրն էր ինձ ընտրել:

- Նախապես գիտե՞իք՝ ինչպիսի ավանդույթներով երկիր եք ուղևորվում և ինչպե՞ս եք պատրաստվել այդ այցին:

-Իրականում Չեխիայի մասին սկսել եմ հետաքրքրվել միայն հրավերս ստանալուց հետո. ինձ համար, իհարկե, առաջնային էին տվյալ երկրի մշակույթը, արժեհամակարգը և կրթական համակարգը: Սկզբնական շրջանում համացանցից զատ՝ տեղեկատվություն էի ստանում ընդունող և ուղարկող երկրների բուհերի համակարգող թիմերից: Հրավերին հաջորդեցին վիզա ստանալու գործընթացը և մեկնելու նախապատրաստական փուլը: Մեկնելուց մեկ ամիս առաջ ինձ հետ կապ էր հաստատել Մասարիկի Էրազմուս ուսանողական ցանցի կողմից կցված ընկերս (buddy), որն էլ ինձ օգնում է ինչպես սկզբնական, այնպես էլ ողջ փոխանակման շրջանում:

-Նկարագրեք ձեր առաջին տպավորությունները Չեխիայում:

-Իրականում տպավորություններս սկսվեցին մեկնելու պահից` ինքնաթիռն օդ բարձրանալուն պես, երբ մի պահ հասկացա, որ կես տարի պետք է մենակ, տնից հեռու ապրեմ նոր կյանքով, ինձ բացարձակ անծանոթ հասարակության մեջ: Հետաքրքիրն այն էր, որ մինչ այդ չէի մտածել այդ ուղղությամբ: Այնուհետև, երկու ինքնաթիռ, երկու գնացք և մոտ 12 ժամ ճանապարհ դեպի Բռնո` այն քաղաքը, որտեղ պիտի ապրեի մոտ կես տարի: Առաջին զգացողություններս շատ տարբեր էին. վախ, զարմանք, անորոշություն: Հիշողությանս մեջ տպավորվել է այն փաստը, որ երբ առաջին անգամ լսեցի չեխերենը, չգիտեմ ինչպես` հասկացա այն: Դրական իմաստով զարմացած էի նաև հարմարությունների՝ կարելի է ասել կատարյալ առկայությունից: Հատկապես ինձ համար այս փաստը շատ կարևոր էր:

-Ի՞նչ դժվարությունների եք հանդիպել այդ երկրում:

-Քսաներկու գիտակից տարիներիս ընթացքում երբևէ միայնակ Հայաստանի սահմաններից դուրս չլինելով՝ բացարձակապես միայնակ հայտվեցի Եվրոպայի սրտում. միանշանակ այդքան էլ հեշտ չէր հարմարվել նոր կյանքին: Հասարակությունը՝ իր արժեքային համակարգով, և համալսարանը՝ իր կրթական համակարգով, կատարելապես նոր և անծանոթ էին ինձ համար: Հիմնական դժվարությունը եղել է հոգեբանորեն հարմարվելու ընթացքը, մշակութային շոկ ասվածը. առաձնապես այլ լուրջ դժվարություններ չեմ մտաբերում:

-Որո՞նք էին այն ամենավառ իրադարձությունները, որոնք Ձեզ հետ պատահել են փոխանակման առաջին շաբաթներին:

-Մշտապես պատմում եմ այն պատմությունը, թե ինչպես առաջին իսկ օրը կոտրվեց ամենամեծ կարծրատիպը եվրոպացիների մասին, թե նրանք սառն են ու անտարբեր: Մեր ինքնաթիռը ժամանեց Վիեննա (այն հեռավորությամբ ավելի մոտ էր մեր քաղաքին): Օդանավակայանից գլխավոր կայարան հասնելու համար մեզ պետք էր հասնել գնացքի պլատֆորմին, և ճակատագրի հեգնանքով այդ օրը վերելակի վերանորոգման աշխատանքներ էին իրականացվում, որը նշանակում էր, որ այնտեղ հասնելը գրեթե անհնար է: Մենք` օտարերկրյա ուսանողներս, բացարձակ անծանոթ տարածքում հայտնվեցինք միայնակ: Մեզ մոտեցավ մոտակա դրամարկղի աշխատակցուհին և պատրաստակամություն հայտնեց օգնել մեզ: Նա անհավանական ճանապարհներով մեզ ուղեկցեց դեպի անհրաժեշտ վայր: Մեկ այլ հետաքրքիր իրադարձություն էլ եմ վերհիշում, երբ նախնական շրջանում դժվարությունները հաղթահարել նպատակով համալսարանի Էրազմուս ուսանողական ցանցը կազմակերպվել էր «Կողմնորոշման շաբաթ» միջոցառումը: Յոթ օրերի ընթացքում ծրագրի պատասխանատուները տեղի ուսանողների հետ միասին մեզ՝ այլ երկրներից ժամանած ուսանողներիս, ծանոթացնում էին շարքային քաղաքացու և ուսանողի կյանքին:

-Հայաստանի բուհերի դասավանդումը ա՞տ է տարբերվում Ձեզ ընդունող բուհից: Խնդրում եմ պատմել ՀՀ կրթական համակարգի առանձնահատկությունների և նմանությունների մասին:

Մասարիկ համալսարանն ուսանողների քանակով և հեղինակությամբ երկրորդն է Չեխիայի Հանրապետությունում: Այն բաղկացած է 9 ֆակուլտետից, որոնք տեղակայված են Բռնո քաղաքի տարբեր հատվածներում: Քաղաքում ապրողները կես կատակ, կես լուրջ ասում են, որ ապրում են ուսանողների քաղաքում, քանի որ բնակիչների կեսից ավելին ուսանողներ են: Հայաստանի և Չեխիայի կրթական համակարգերի տարբերությունների մասին խոսելին պետք է նշեմ ամենակարևորը` տեսական և գործնական մեթոդների կիրառումը: Չեխական մոդելը միտված է ավելի շատ գործնական հմտությունների զարգացմանը: Օրինակ` մարդկային ռեսուրսների կառավարման դասընթացի շրջանակում նախատեսված էր պրակտիկա Վիեննայի ամենահեղինակավոր երկու կազմակերպություններում, որի ընթացքում ձեռք բերեցի բավականին կարևոր մասնագիտական հմտություններ: Դասապրոցեսները կազմակերպվում են հիմնականում քննարկումների տեսքով: Աշխատանքի մեծ մասի հիմքում դրվում է ուսանողի նախաձեռնողականությունն ու պարտաճանաչությունը: